You are currently browsing the tag archive for the ‘tamil poem’ tag.

ப்ராஜெக்ட் முடிக்க
ஓவர் டைமில் வேலைசெய்து திரும்பும் அவள்
பேச்சுத்துணைக்கு போன் செய்திருந்தாள்.
வழிதோறும் நடந்தவைகளை
ஒலிபரப்பிக்கொண்டிருக்கையில்
எதிர்ப்பட்ட
நொண்டி பிச்சைக்காரன்,
பீடி பிடிக்கும் ஆட்டோக்காரன்,
மொபைலில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்
மேல் பட்டன் போடாத எவனோஒருவனென
எவருமே
நல்லவராய் தெரியவில்லையெனக்கு
அவள் வீடு சேரும்வரை.

அன்றொருநாள்
இரவு பதினொரு மணிவாக்கில்
இளஆரஞ்சு நிற சுடிதாரணிந்து
மாநிறமாய்
நீள்வட்ட முகத்தில்
அழகிய உதட்டுடன்
எனைப்பார்த்ததும்
மிரண்டு வேகமாய் நகர்ந்த எவளயோ
எதேச்சையாய் நினைவுக்கு வந்தது.

சட்டென்று
இந்த இரு சம்பவத்துக்கும்
சம்பந்தமில்லையென்று சொல்லிக்கொண்டது
உள்ளிருந்து ஏதோ
 

Advertisements

உன் சொற்களின் அகலம் அதை சொன்ன நேரத்தைவிட
பின்யோசிப்புகளில் அதிகமாக நீண்டுவிடுகிறது
அந்தந்த காலங்களிலேற்படும் உன்பற்றிய நினைவுகளே
அதை தீர்மானிக்கின்றன

போட்டிபோட்டுகொண்டிருந்த நம் பரஸ்பர வசிகரிப்பில்
ஏதோ பாதி சொல்லி நிறுத்திக்கொண்ட
உன் வார்த்தைகளை முட்டிமோதி நம் காதலை வளர்க்க
வசதியாய் இருந்தது உன் பச்சை நினைவுகள்.
நம் திருமணமான சண்டைகளின் பின்
நீ தவறவிட்ட சொற்களின் ஆழங்களில்
அமிலங்கள் மட்டுமே சுரந்து காத்திருக்கிறது
நம் அடுத்த சண்டைகளில் வீசுவதற்காக

அந்தந்த காலங்களிலேற்படும் உன்பற்றிய நினைவுகளே
உன் சொற்களின் அகலத்தை தீர்மானிக்கின்றன