You are currently browsing the category archive for the ‘post-modernism’ category.

அந்த சவரக்கடையின் கண்ணாடிகளில்
ஒரு எண்ணின் பெரிய அடுக்காய் பெருகியிருந்தது
என் பிம்பங்கள்.
அத்தனைமுறை பிரதிபலித்தபோதும்
நல்லவேளை நான் யோசிப்பவற்றை காட்டிக்கொடுக்கவில்லை
பின்,
என்னையே பல என்னால் பார்த்தேன்
சரிசெய்துகொண்டேன் கலைந்திருந்த எனக்கான வசீகரிப்புகளை.

Advertisements

அந்த ஒரு வரியை வாசித்தான்
ஏதோ ஒன்று இழுத்தது அதனுள்ளே
மீண்டும் மீண்டும் தன்னுள் ஒலிக்கவிட்டான்
அவனுள் அது வளர்ந்தது
அப்போதுதான் உணர்ந்தான்
அது அவனின் வாழ்நாள் கர்பமென்று
மீண்டும் தன்னுள் ஒலிக்கவிட்டான்
அது அவனில் முடிவிலாத அர்த்தங்களை உருவாக்கியது.
அர்த்தங்களை இழந்து
அவன் மனதுடன் ஒத்ததிர்ந்து* பேரலையானது.
யாரும் கவனிக்காத பின்னொருநாளில்
ப்ரம்மமானான்.

* ஒத்ததிர்தல் – Resonance

This poem is inspired by கீதை அகம்.
நன்றி: ஜெயமோகன்.

சரியான இருட்டு அது
தினமும் பகலை முழுமையாக கடித்து தின்றது.
என் அறையின் ஓரமாய் ஒளிந்திருந்த
மஞ்சள் வெளிச்சத்தையும் சேர்த்து தான்.
இருட்டின் வக்கிரம் குறைய ஆரம்பித்ததே
பகலை தின்றுவிட்டேனென்று நினைத்தபோதுதான்.
களைப்பில்
கொஞ்சம் தூங்கிவிட்டது.
விழித்து பார்க்கும்போது
பகலும் மீள முயற்சித்தது
நேற்று தோற்றதால் ஏற்பட்ட வக்கிரத்தால் ஜெயித்துவிட்டது!
இருட்டுக்கு இன்னமும் தெரியவில்லை
முழுசாய் பகலை தின்றுவிட்டேனென்று நினைத்தால்தான் அது தோற்றதென்று
பாவம் அந்த இருட்டு!

Third eye

Stat

  • 10,726 visitors

Visitors

Visitors

Advertisements