முதலில் உனை எப்போது பார்த்தேன் என்ற நினைவேயில்லை
பொருட்படுத்தவுமில்லை.
கவனிக்கவைத்தாய்
காதலென்ற எதையோ என்னுள் புகுத்தினாய்
புகுத்தி
ஏங்கவைத்தாய்
உயிரை மட்டும் உனக்கேற்ற முறுகலாய் கருக்கினாய்
விழித்து வக்கிரத்தால்
கொஞ்சம்கொஞ்சமாய் உப்புப் படிகமாகி
உனை மறக்க நினைத்தபோது
எதுவும் தெரியாததுபோலவே கொஞ்சி
எனை உன்னுள் கரைத்தாய்.
மீண்டும் மீண்டும் உப்பாகிறேன்
மீண்டும் மீண்டும் கரைகிறேன்.
இப்போதும்
சகஜமாய் பழகி
தூரமாய் போய் மறந்துவிடும் நண்பர்களகிவிடலாம்
என்ன சொல்கிறாய்?

Advertisements