அந்த ஒரு வரியை வாசித்தான்
ஏதோ ஒன்று இழுத்தது அதனுள்ளே
மீண்டும் மீண்டும் தன்னுள் ஒலிக்கவிட்டான்
அவனுள் அது வளர்ந்தது
அப்போதுதான் உணர்ந்தான்
அது அவனின் வாழ்நாள் கர்பமென்று
மீண்டும் தன்னுள் ஒலிக்கவிட்டான்
அது அவனில் முடிவிலாத அர்த்தங்களை உருவாக்கியது.
அர்த்தங்களை இழந்து
அவன் மனதுடன் ஒத்ததிர்ந்து* பேரலையானது.
யாரும் கவனிக்காத பின்னொருநாளில்
ப்ரம்மமானான்.

* ஒத்ததிர்தல் – Resonance

This poem is inspired by கீதை அகம்.
நன்றி: ஜெயமோகன்.

Advertisements